اتیلن یک ترکیب آلی بی رنگ، بی بو و قابل اشتعال با فرمول مولکولی C2H4 است. ساختار پیوند دوگانه دارد و یکی از ساده ترین هیدروکربن های غیراشباع است. اتیلن معمولا در ساخت پلاستیک، لاستیک و حلال ها استفاده می شود.
ساختار شیمیایی و خواص فیزیکی اتیلن
اتیلن (C2H4) گازی بی رنگ و بی بو با ساختار پیوند دوگانه (CH2{0}}CH2) است. وزن مولکولی آن 28.05 گرم بر مول، چگالی 0.00126 گرم بر سانتی متر مکعب، نقطه جوش 103.7- درجه و نقطه ذوب 169.4- درجه است. اتیلن به دلیل ساختار پیوند دوگانه اشباع نشده اش، می تواند با سایر ترکیبات مانند پروپیلن، استرها و الکل ها واکنش های افزودنی انجام دهد.
اتیلن یک مولکول آلی واکنش پذیر است و به راحتی به ترکیباتی مانند استالدهید و اسید استیک اکسید می شود. هنگامی که اتیلن در معرض منبع اشتعال یا دمای بالا در هوا قرار می گیرد، می تواند بسوزد و مقدار زیادی گرما آزاد کند.
روش های تولید اتیلن
تولید صنعتی اتیلن عمدتاً از طریق فرآیندهای پالایش نفت و کراکینگ حاصل می شود. در فرآیند پالایش نفت، هیدروکربن های سبک تکه تکه می شوند و سپس از طریق ترک کاتالیستی یا تجزیه حرارتی به اتیلن تبدیل می شوند. علاوه بر این، کاتالیزورها اغلب در تولید اتیلن استفاده میشوند، مانند اکسیداسیون اتیلن برای تولید وینیل الکل و هیدروژنه کردن اتیلن برای تولید اتان.
کاربردهای اتیلن اتیلن طیف وسیعی از کاربردهای صنعتی، عمدتاً در ساخت پلاستیک و لاستیک دارد. اتیلن به دلیل واکنش پذیری پلیمریزاسیون بالا، می تواند با مونومرهای دیگر واکنش داده و انواع مختلفی از پلیمرها مانند پلی اتیلن و پلی پروپیلن را تولید کند. علاوه بر این، اتیلن در تولید حلالها، لاستیک مصنوعی، عطرها و رنگها و پوششها استفاده میشود.
